Κίνδυνοι για το Νερό

 

Νομίζω ότι τώρα που γνωριστήκαμε λίγο καλύτερα είναι η κατάλληλη στιγμή να σας μιλήσω για αυτό που με απασχολεί και με προβληματίζει… Τον τελευταίο καιρό η αλήθεια είναι ότι δεν αισθάνομαι πολύ καλά στην υγεία μου. Έχω αρχίσει να μυρίζω άσχημα, να πρασινίζω, να είμαι λερωμένο με σκουπίδια και βλαβερές ουσίες και ακόμα χειρότερα με βλέπω να λιγοστεύω μέρα με τη μέρα.

Μήπως χρειάζομαι γιατρό…;

Πάντα πίστευα ότι για τον άνθρωπο ήμουν ότι πολυτιμότερο υπήρχε στην ζωή του και ότι πάντα θα με πρόσεχε σαν τα μάτια του. Δυστυχώς, όμως, τα πράγματα, καθώς φαίνεται, έχουν αλλάξει… Ο άνθρωπος με αγαπά, αλλά δεν με προσέχει πια. Αυτό το κατάλαβα, όταν έμαθα ότι πάσχω από ΡΥΠΑΝΣΗ.

Η ρύπανση είναι αυτή που με κάνει να βρομάω, να μυρίζω άσχημα και να μην πίνομαι. Τα ζώα και τα πουλιά, που ζουν κοντά μου πεθαίνουν, όταν με πίνουν βρόμικο, ακόμα και για τον άνθρωπο γίνομαι επικίνδυνο, όταν είμαι έτσι, μόνο που εκείνος το ξέρει και δεν με πίνει.

Τη ρύπανση, όπως έμαθα, την προκαλούν οι ίδιοι οι άνθρωποι με την απροσεξία τους και την αδιαφορία τους. Δείτε με ποιο τρόπο γίνεται αυτό:

• με τα σκουπίδια τους, που ρίχνονται στα νερά μου,
• με τα βρόμικα νερά των σπιτιών τους, που αδειάζονται στα ποτάμια μου,
• με τις ακαθαρσίες των εργοστασίων τους, που καταλήγουν στις θάλασσές μου,
• με τα λιπάσματα και τα φυτοφάρμακα, που χρησιμοποιούν οι γεωργοί στα χωράφια τους, τα οποία απορροφούνται από το έδαφος και μολύνουν τα υπόγεια νερά μου .
• Με την υπερκατανάλωση του πόσιμου νερού, που έχει οδηγήσει τις υπόγειες δεξαμενές μου να στερεύουν και το θαλασσινό νερό να εισχωρεί μέσα σε αυτές.
• Με τα εκατοντάδες περιβαλλοντικά ατυχήματα, που κατά καιρούς συμβαίνουν είτε σε πυρηνικά εργοστάσια είτε σε μεγάλα πετρελαιοφόρα καταμεσής των θαλασσών μου
• Με την όξινη βροχή, τη βροχή δηλαδή, που περιέχει βλαβερές ουσίες εξαιτίας της ατμοσφαιρικής ρύπανσης από τα εκατομμύρια αυτοκινήτων και τις χιλιάδες καμινάδες εργοστασίων, που εκπέμπουν επικίνδυνα αέρια καθημερινά.

H ρύπανση δεν φαίνεται αμέσως, μελλοντικά, όμως, τα αποτελέσματά της γίνονται φανερά, γιατί όσο αυτή αυξάνεται και ανεβαίνει η θερμοκρασία τόσο το οξυγόνο μέσα στο νερό ελαττώνεται και, έτσι, χιλιάδες ψάρια πεθαίνουν από ασφυξία ή αναγκάζονται να πάνε σε άλλες θάλασσες. Ακόμα, βλαβερές ουσίες, όπως το άζωτο και ο φώσφορος, που καταλήγουν στις θάλασσες μου από τις ακαθαρσίες των εργοστασίων ή τα γεωργικά λιπάσματα, βοηθούν το φυτοπλαγκτόν να αυξηθεί τόσο, ώστε να κλέβει πολύ οξυγόνο και να το στερεί από τα ψάρια της θάλασσας με αποτέλεσμα αυτά να πεθαίνουν ...

Όταν το νερό ρυπαίνεται από μικρόβια, μικροοργανισμούς δηλαδή, τότε μιλάμε για μόλυνση. Οι μικροοργανισμοί αυτοί προέρχονται από τα βρόμικα νερά των πόλεων, των νοσοκομείων, των σπιτιών, των κτηνοτροφικών μονάδων. Όταν το ποσοστό τους είναι υψηλό, τότε αυτό σημαίνει ότι το νερό πιθανόν να έχει μολυνθεί. Η μόλυνση είναι μια μορφή ρύπανσης.

Δυστυχώς η απροσεξία και η αδιαφορία των ανθρώπων δεν έχει τέλος… Έχει, όμως, καταστροφικά αποτελέσματα για τον ίδιο και τη ζωή πάνω στη Γη. Η ξηρασία και οι πλημμύρες είναι δύο από τις βασικότερες συνέπειες αυτής της απροσεξίας του.

Δεν κινδυνεύω, όμως, μόνο από τη ρύπανση. Τα τελευταία χρόνια έχω αρχίσει να στερεύω, οι υπόγειες δεξαμενές μου αρχίζουν να αδειάζουν χωρίς να γεμίζουν ξανά και αυτό δεν είναι καλό. Δυστυχώς, οι άνθρωποι μέχρι τώρα νομίζουν ότι είμαι άφθονο και ότι θα υπάρχω πάντα. Τα πράγματα, όμως, δεν είναι έτσι.

Σήμερα, οι άνθρωποι καταναλώνουν περισσότερο νερό, γιατί είναι πολλοί περισσότεροι πάνω στη γη, γιατί έχουν τεράστιες καλλιέργειες, που πρέπει να ποτίσουν, γιατί χρειάζονται περισσότερο νερό για τις δουλειές του σπιτιού. Έτσι, λοιπόν, με ξοδεύουν χωρίς να σκέπτονται, αν υπάρχει αρκετό από αυτό και ίσως να υπήρχε, αν το κλίμα δεν είχε αλλάξει τόσο πολύ.

Δυστυχώς και στο κλίμα ο άνθρωπος έχει κάνει πολύ μεγάλη ζημιά. Η ρύπανση της ατμόσφαιρας έχει προκαλέσει το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Ίσως, έχετε ακούσει γι’ αυτό. Βλαβερές ουσίες, όπως τα καυσαέρια, μαζεύονται στον αέρα και κρατάνε πολύ περισσότερη ζέστη στη γη από όσο πρέπει, όπως ακριβώς συμβαίνει σε ένα θερμοκήπιο, με αποτέλεσμα να ανεβαίνει η θερμοκρασία στον πλανήτη. Το φαινόμενο αυτό προκαλεί με τη σειρά του λιώσιμο των πάγων, πλημμύρες το χειμώνα, ξηρασία το καλοκαίρι. Επειδή οι πάγοι λιώνουν, περισσότερο νερό περνάει στη θάλασσα και η στάθμη της αρχίζει να ανεβαίνει απειλώντας πόλεις και χωριά καθώς και καλλιέργειες, που βρίσκονται κοντά στις ακτές.

Μεγάλο πρόβλημα, όμως, έχει δημιουργηθεί και στο γλυκό πόσιμο νερό, που βρίσκεται βαθιά μέσα στη γη. Επειδή αυτό λιγοστεύει συνεχώς, τη θέση του έχει αρχίσει να παίρνει το θαλασσινό αλμυρό νερό, το οποίο όμως δεν είναι κατάλληλο ούτε για άρδευση ούτε για ύδρευση.

Φίλοι μου, όπως ήδη θα έχετε καταλάβει, τα πράγματα είναι σκούρα για μένα. Γιατί δεν είναι μόνο η ρύπανση, που με απειλεί, αλλά και η μεγάλη σπατάλη μου από τους ανθρώπους. Σκεφτείτε μονάχα πόσο νερό χρησιμοποιούν οι άνθρωποι καθημερινά στο σπίτι τους, για να πλυθούν, να μαγειρέψουν, να καθαρίσουν, να βάλουν πλυντήρια.

Έχω την εντύπωση ότι οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν πόσο νερό σπαταλούν, αφού ανοίγοντας τη βρύση τους έχουν όσο άφθονο καθαρό νερό θέλουν...

(από το https://www.env-edu.gr/Documents/KPE%20Anogeion%20Abebablom%20Odigos.pdf)

 

 

Πατήστε στην παρακάτω εικόνα για να δείτε την παρουσίαση που έκαναν οι μαθητές της Δ' τάξης: